Payen de Montdidier – Een van de Negen*

 

Payen de Montdidier – Een van de Negen*

Payen de Montdidier is één van de oorspronkelijke negen ridders die samen met Hugues de Payens in 1119 de Orde van de Tempeliers stichtten. Over zijn leven voor de oprichting is weinig concreets geweten, maar zijn naam verraadt afkomst uit de streek van Montdidier, in het noorden van Frankrijk. Waarschijnlijk was hij, net als de anderen, een ervaren ridder uit de lagere adel met kruisvaartachtergrond.

Zijn motivatie om zich bij de groep van Hugues aan te sluiten was waarschijnlijk gelijkaardig aan die van zijn wapenbroeders: een vurige geloofsovertuiging, de wens om pelgrims in het Heilig Land te beschermen, en trouw aan een religieus-ridderlijke levensweg.

Als medeoprichter van de Orde kreeg hij meteen een voorbeeldfunctie. De eerste negen ridders leefden negen jaar lang onder strikte geloften van armoede en gehoorzaamheid, zonder het dragen van de witte mantel met rood kruis. Hun werk was gericht op bescherming van de pelgrims tussen Jaffa en Jeruzalem.

Hoewel Payen de Montdidier geen grootmeester werd of heldendaden op zijn naam heeft staan, ligt zijn betekenis in zijn aanwezigheid bij het fundament van een Orde die eeuwenlang militaire, religieuze én politieke invloed zou uitoefenen in Europa en het Midden-Oosten. Zijn naam leeft voort als stille bouwsteen in het grootse bouwwerk dat de Orde van de Tempeliers werd.